إنَّما مَثَلُ أهلِ بَیتی فیکُم کَمَثَلِ سَفینَةِ نُوح (ع) مَن دَخَلَها نَجا وَ مَن تَخَلَّفَ عَنها غَرِقَ

پیامبر اکرم (ص) : 
مثل اهل بیت من مانند کشتی نوح است که هرکس داخل آن شد ، نجات یافت و هرکس رهایش کرد ، غرق گردید .

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ كُونُواْ قَوَّامِينَ لِلّهِ شُهَدَاء بِالْقِسْطِ وَلاَ يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَآنُ قَوْمٍ عَلَى أَلاَّ تَعْدِلُواْ اعْدِلُواْ هُوَ أَقْرَبُ لِلتَّقْوَى وَاتَّقُواْ اللّهَ إِنَّ اللّهَ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ

مائده (8)

در پی راه‌اندازی صفحه‌ای فیس بوکی با عنوان «کمپین یادآوری امام نقی به شیعیان» در راستای جسارت به امام هادی (ع)، همچنین انتشار لینک‎های حاوی هتاکی به ساحت مقدس این امام مظلوم شیعیان در سایت‎هایی مانند بالاترین، حضرت آیت‌الله العظمی صافی گلپایگانی با صدور فتوایی، جسارت کنندگان به امام هادی (ع) را "مرتد" خواند.

به گزارش پایگاه خبری سیتنا (citna.ir)  متن استفتاء و پاسخ حضرت آیت‌الله صافی به شرح ذیل است:

مدتی است عده‎ای اجیر شده که عمدتاْ از ضد انقلاب خارج از کشور می‎باشند، در فضای اینترنت؛ سایت‎ها و وبلاگ‎های خود به راحتی به امام مظلوم شیعیان حضرت امام هادی (ع) اهانت و جسارت می‎کنند (طراحی جوک، کاریکاتور، فحاشی، دروغ بستن و ...) حکم این افراد چیست؟

ج - چنانچه اهانت و جسارت به حضرت نموده باشد [باشند] مرتدند. والله اعلم

حكم آيت الله مكارم شيرازي در مورد فرد هتاك به امام هادي(ع)

بسمه تعالی

محضر مبارک مرجع تقلید جهان تشیع
حضرت آیت الله مکارم شیرازی (دامت برکاته)
با سلام و احترام؛

نظر به اینکه اخیراً فردی به نام شاهین نجفی که از خوانندگان موسیقی در خارج از کشور می باشد در قالب متن شعر و ارائه تصویری موهون به ساحت مقدس حضرت بقیه الله (روحی فداه) و امام علی النقی الهادی (علیه السلام) و گنبد مقدس حضرت علی بن موسی الرضا(علیه السلام) اهانت نموده و در جهت ترویج این اهانت فایل صوتی و تصویری آن را در پربیننده ترین سایت های اطلاع رسانی قرار داده اند.

تصویر و اصل فایل اهانت آمیز مذکور به پیوست ارسال می گردد.

خواهشمند است تکلیف شرعی شیعیان و دوست داران اهل بیت (علیهم السلام) را در این خصوص بیان فرمایید.

بسمه تعالی

هرگونه اهانت به مقام شامخ امامان معصوم (علیهم السلام) و توهین آشکار به آنها اگر توسط فرد مسلمانی صورت گیرد موجب ارتداد است و اگر توسط غیر مسلمانی باشد داخل در عنوان سابّ النبی(صلی الله علیه وآله) می باشد.

حكم آيت الله نوری همدانی در مورد توهین به ائمه

جواب:

توهين آشكار و سب نسبت به پيامبر مكرم اسلام و حضرت صديقه كبري سلام الله عليها و ائمه معصومين عليهم السلام موجب ارتداد است و ساب النبي و ائمه مهدور الدم مي باشد.

قالَ الإمامُ الهادي - عليه السلام - : الْحَسَدُ ماحِقُ الْحَسَناتِ، وَالزَّهْوُ جالِبُ الْمَقْتِ، وَالْعُجْبُ صارِفٌ عَنْ طَلَبِ الْعِلْمِ داع إلَي الْغَمْطِ وَالْجَهْلِ، وَالبُخْلُ أذَمُّ الاْخْلاقِ، وَالطَّمَعُ سَجيَّةٌ سَيِّئَةٌ.

«بحارالأنوار، ج 69، ص 199، ح 27»

امام علي النقي حضرت هادي - عليه السلام - فرمود:

حسد موجب نابودي ارزش و ثواب حسنات مي گردد.

و تكبّر و خودخواهي جذب كننده دشمني و عداوت افراد مي باشد.

و عُجب و خودبيني مانع تحصيل علم خواهد بود و در نتيجه شخص را در پَستي و ناداني نگه مي دارد.

و بخيل بودن بدترين اخلاق است;

و طَمَع داشتن خصلتي ناپسند و زشت مي باشد.

میلاد فرخنده و با سعادت اسوه تمام عیار مکارم و قله رفیع فضائل
صدیقه کبری ، حضرت فاطمه زهرا (سلام الله علیها)
و
هفته ی بزرگداشت مقام زن و روز مادر
را به همه مادران تبریک و تهنیت عرض میکنیم . . .

حجاب حضرت فاطمه (س)

امیر مومنان (ع) فرمودند : شخصی نابینا از حضرت فاطمه زهرا (س) اجازه خواست تا به حضور ایشان برسد . آن حضرت اجازه داد ولی در طول ملاقات حجاب کامل در برداشت . رسول اکرم (ص) فرمودند : دخترم ! چرا حجاب در بر نمودی در حالی که او تو را نمی دید؟

حضرت فاطمه (س) فرمودند : آری او مرا نمی بیند ولی من او را می بینم و بوی او را حس میکنم .

پیامبر اکرم (ص) فرمودند : شهادت می دهم که تو پاره ای از وجود من هستی !

بحارالانوار ، ج43،ص84

جهیزیه حضرت زهرا(س) :

طبق نقل یکی از روایات صورت جهیزیه حضرت زهرا (س) به شرح زیر است :

یک پیراهن - یک روسری - یک چادر مشکی - یک تختخواب بافته شده از لیف خرما -  رختخواب -  متکا - 1قطعه حصیر به عنوان فرش - آسیای دستی - طشت مسی برای لباسشویی -  کاسه سفالین -  مشک آب -  فرش پوستی -  عبای سفید - ظرف آبخوری

هنگامی که این وسایل ساده و بی آلایش را به حضور پیامبر (ص) آوردند ، اشک در چشمان حضرت حلقه زد و سر به آسمان برد و  فرمود : اللهم بارک لِقَومٍ جُلَّ آنِیَتِهِم اَلخَزَفُ

خداوندا برکت بده به قومی که بیشتر اثاث خانه آن ها از جنس گل است

اعیان الشیعه ، ج 1،ص312

یکی از برنامه های مذهبی مسلمانان ؛ اعم از شیعه و اهل سنت ، از صدر اسلام تا به امروز ، مانند همه پیروان ادیان و مذاهب آسمانی و همه صاحبان فکر و اندیشه ، بزرگداشت و تجلیل از مقام انبیا و اولیا و ادای احترام نسبت به راهنمایان فکری و رهبران معنوی و شهدای راه اسلام و قرآن بوده است و این احترام و بزگداشت که بیشتر در قالب زیارت قبور آنان جلوه می کند ، نشأت یافته از تعالیم قرآن مجید و سنت پیامبر خدا (ص) بوده و از عبادات و مستحبات به شمار می رود . مسلمانان همواره از دور و نزدیک ، در کنار مدفن آن عزیزان حضور می یابند و بر ایشان درود و سلام می فرستند و از خداوند متعال علو درجات را درخواست می کنند  .

نور عترت آمد از آیینه ام

کیست در غار حرای سینه ام

رگ رگم پیغام احمد می دهد

سینه ام بوی محمد می دهد

من سخن گویم ولی من نیستم

این منم یا او ندانم کیستم

شهادت هشتمین اختر تابناک امامت و ولایت حضرت ثامن الحجج علی بن موسی الرضا (ع) تسلیت باد

 اسم

نام مبارکش علی و همچون نام جد بزرگوارش مشتق از نام الهی است و دقایق معانی آن در اسما الحسنی نیز آمده است ، این نام مقدس دلالت بر علو شان مسمی و امتیاز از همگنان دارد چنان چه در تفسیر ( انَّ عِدَّةَ الشُّهورِ عِندَالله اثنا عَشَرَ شَهراً ) مذکور است که مراد از شهور دوازده گانه دوازده امام عالی مقام و مراد از ( مِنها اربَعَةٌ حُرُمٌ ) چهار امام اند که نام مبارکشان علی است . علی بن ابی طالب ، علی بن الحسین ، علی بن موسی و علی النقی صلوات الله علیهم اجمعین .

القاب

معروف ترین لقب آن حضرت رضا است که دلالت صریح بر خشنودی آن حضرت از الطاف الهی و خشنودی خداوند از ایشان می کند ، صابر ، وفی ، یعنی صبر کننده در بلا و وفا کننده به عهد و القابی دیگر که مبین صفات و حالات آن حضرت است نیز ذکر شده است مانند : الفاضل ، الرضی ، الصدیق ، غریب الغربا ، معین الضعفا ، و در میان عجم ملقب به قبله هفتم است زیرا که محل استقبال خلایق در همه روی زمین ، هفت مکان است : مکه معظمه ، مدینه منوره ، نجف اشرف ، کربلای معلی ، سامرا ، مقابر قریش در بغداد و مشهد مقدس . در کتب سماوی حضرت ملقب به «هدانه» یعنی دور مانده از وطن است .

کنیه

نزد جمعی ابو الحسن ثالث است زیرا امیر المومنین (ع) را ابو الحسن مطلق ، سید الساجدین (ع) را ابو الحسن اول ، و امام موسی کاظم (ع) را ابو الحسن ثانی گویند . اما نزد جمعی که کنیت امیر المومنین و امام زین العابدین را در نظر نگرفته اند ، و چون امام موسی کاظم و امام رضاهردو در یک عصر و مکنی به ابی الحسن بوده اند ، امام کاظم (ع) را ابو الحسن ماضی و ابو الحسن اول و امام رضا (ع) را ابو الحسن ثانی گفته اند . این کنیه را امام کاظم (ع) به آن حضرت داده اند .

کرامات آن حضرت

کرامات بسیاری از امام رضا (ع) نقل شده است ولی ما به چند مورد اشاره میکنیم :

. آمدن باران به دعای آن حضرت و اخبار به این که هریک از ابرها برای کدام ولایت است .

. نوشتن جواب مسئله ای که احمد بن محمد بن ابی نصر در دل گذرانیده بود در ولایت دیگر

. نا پدید شدن در مجلس مامون و در بغداد ظاهر شدن در قبر یکی از شیعیان برای نجات او از سوال قبر

. به خانه شیران رفتن و سالم بیرون آمدن از میان آنها

علت شهادت

سمی بود که مامون به رشته باریکی زده و آن را با سوزن به میان دانه های انگور کشیده با آن حضرت مشغول انگور خوردن شد و خوشه مسموم را به دست گرفته و گفت این خوب انگوری است . آن حضرت فرمودند : خوب انگوری است که ما را به سوی بهشت می فرستد و مامون از یک طرف خوشه و آن حضرت از طرف دیگر خوردند ، پس چون حضرت هفت دانه خورد که دو دانه اش مسموم بود فی الحال وی را درد گرفت ، روانه منزل شد .

مامون گفت : به کجا می روی اباالحسن؟

فرمود : به آن جا که تو میفرستی . به قولی سم را به انجیر داخل کرده بود و به روایت کشف الغمه یکی از خدمه خود را گفته بود تا ناخن خود را چند مدت نگیرد تا بلند شود و بعد از آن سمی به شکل تمر هندی به وی داد تا ناخن هایش را پر کند و خود نزد آن حضرت رفت و گفت : آیا امروز شربت میل فرموده ای؟

فرمودند : نه

مامون خادم را گفت انار را به همان دستی که سم آلوده بود ، در کاسه دانه کرد و آبش را فشرد و به دست خود آن حضرت داد و بعد از دو روز آن حضرت به شهادت رسیدند .

مدفن حضرت

موضعی است در چهار فرسخی طوس که مقبره هارون بود ، در دهی به نام سناباد و اکنون مشهد مقدس است . اباالصلت گوید : آن حضرت قبر خود را به من نشان داد و فرمود : لحد مرا به قدر دو زرع و یک شبر ( وجب) بکنید و خدا آن را وسیع خواهد کرد .

امام صادق (ع) در مورد زیارت حضرت فرمودند : شهید خواهد شد نواده من در زمین خراسان در شهری که آن را طوس می گویند . هرکس او را زیارت کند در حالتی که عارف باشد ، به حق او ، روز قیامت دستش  را بگیرم و داخل گردانم او را در بهشت ، هرچند از اهل گناهان کبیره باشد .

 منبع : هزار و یک حدیث رضوی نوشته مهدی قربانی

التماس دعا

سلام بر تو اي فرستاده خوبي ها، اي مهربانترين فرشته خاک. تو از ملکوت آسمان به زمين فرا خوانده شدي تا انسان را با معناي واقعي اش آشنا کني. تو، آفتاب روشن حقيقت بودي در شام تيره زندگي. از مشرق دلها برآمدي و اکنون، آسمان تب دار غروب جانگداز توست.

در سال يازدهم هجرت رسول اكرم (ص) در آخرين سفرحج (در عرفه)، در مكه و در غديرخم، در مدينه قبل از بيمارى و بعد از آن در جمع ياران و يا در ضمن ‏سخنرانى عمومى، با صراحت و بدون هيچ ابهام، از رحلت ‏خود خبر داد. چنان كه قرآن رهروان رسول خدا (ص) را آگاه ساخته بود كه ‏پيامبر هم در نياز به خوراك و پوشاك و ازدواج و وقوع بيمارى و پيرى مانند ديگر افراد بشر است و همانند آنان خواهد مرد.  پيامبر اكرم (ص) يك ماه قبل از رحلت فرمود:

" فراق نزديك شده و بازگشت ‏به سوى خداوند است. نزديك است فراخوانده شوم و دعوت حق را اجابت  نمايم و من دو چيز گران در ميان شما مى ‏گذارم و مى ‏روم: كتاب خدا و عترتم، و خداوند لطيف و آگاه به  من خبر داد كه اين دو هرگز از يكديگر جدا نشوند تا كنار حوض كوثر برمن وارد شوند. پس خوب بينديشيد چگونه با آن دو رفتار خواهيد نمود." 

در حجه ‏الوداع در هنگام رمى‏ جمرات فرمود: "مناسك خود را از من ‏فرا گيريد، شايد بعد از امسال ديگر به حج نيايم و هرگز مرا ديگر در اين جايگاه نخواهيد ديد."

روزى به آن حضرت خبر دادند كه مردم از وقوع مرگ شما اندوهگين ‏و نگرانند. پيامبر در حالى كه به  فضل بن عباس و على بن ‏ابي‌‏طالب (ع) تكيه داده بود به سوى مسجد رهسپار گرديد و پس ازدرود و سپاس  پروردگار، فرمود: "به من خبر داده‏ اند شما از مرگ ‏پيامبر خود در هراس هستيد. آيا پيش از من، پيامبرى بوده است كه‏ جاودان باشد؟! آگاه باشيد، من به رحمت پروردگار خود خواهم ‏پيوست و شما نيز به  رحمت پروردگار خود ملحق خواهيد شد."

سرانجام در بیست و هشتم صفر سال یازدهم هجری حضرت جان به جان آفرین تسلیم نمودند و جهانی را غرق در ماتم خود ساختند.

رحلت جانسوز پیامبر رحمت حضرت محمد مصطفی (ص) و شهادت امام حسن مجتبی (ع) بر عموم مسلمانان جهان تسلیت باد

منبع : ایرنا

زیارت عاشورا از جمله عبادات و زیاراتی است که مورد توجه حضرت بقیة الله – ارواحنا فداه – است ؛ چنان که محدث نوری در داستانی درباره توجه آن حضرت به این زیارت چنین می نویسد :

سید رشتی ( رحمة الله ) می گوید : در سال 1280 برای حج بیت الله الحرام از شهر رشت حرکت کرده، در تبریز در خانه تاجر معروفی به نام حاج صفرعلی تبریزی مهمان شدم . کاروان حرکت کرده بود و من متحیر بودم که چگونه سفر کنم ؟ در این میان کاروان حاج جبار جلودار سرهی اصفهانی به طرفهای«طربوزن» حرکت کرد . من به تنهایی اسبی از او کرایه کرده و به راه افتادم.چون به اولین کاروانسرارسیدم، سه نفردیگر به تشویق حاج صفرعلی به نام های:حاج ملا باقر تبریزی ، حاج حسین تاجر تبریزی و حاج علی به من ملحق شدند . با هم رفیق شدیم و حرکت نمودیم تا به ارض «روم» رسیدیم و از آنجاعازم «طربوزن» شدیم . در یکی از کاروانسراهای  میان این دو شهر ، حاج  جبار به نزد ما آمد و گفت : کاروانسرایی  که در پیش داریم ترسناک است ، کمی عجله  کنید تا همراه کاروان باشید ؛ چون  معمولا با فاصله  کمی از کاروان حرکت می کردیم . ما تقریبا دو ساعت و نیم یا سه ساعت پیش از اذان صبح حرکت کردیم ، وهنوز نصف یا سه ربع فرسخ راه نرفته بودیم که هوا ابری شدو ابرها جلوی مهتاب را گرفتند و هوا تاریک ،و بارش برف شروع شد. شدت بارش برف به قدری بود که رفقا همه سرخود را پوشانده و با سرعت حرکت می کردند . من هرچه سعی کردم خودم را به آنها برسانم نتوانستم . آنها دور شدند و رفتند و من تنها ماندم . از اسب پیاده شدم و در کنار نشستم . خیلی مضطرب بودم ؛ چون برای هزینه سفرتقریبا مبلغ ششصد تومان همراهم بود. مقداری فکر کردم و تصمیم گرفتم درهمان جا بمانم تا هوا روشن شود و به  کاروانسرای  قبلی برگردم و آنجا  چند محافظ به همراه بردارم ، و توسط آن ها به کاروان ملحق شوم . دراین حال بودم که ناگاه در برابر خود باغی دیدم . باغبانی در آن بود که بیلی در دست گرفته و به درختان می زد و برف آنان را می ریخت . او نزد من آمد و با فاصله کمی ایستاد و فرمود : تو کیستی ؟

عرض کردم : رفقایم رفتند و من تنها ماندم و راه را بلد نیستم .

به زبان فارسی فرمود : « نافله بخوان تا راه را پیدا کنی »

من مشغول خواندن نماز شب شدم . نماز را که تمام کردم او دوباره آمد و فرمود : چرا نرفتی ؟ گفتم : به خدا راه را بلد نیستم . فرمود : « جامعه بخوان » من با آن که بارها به زیارت عتبات عالیات مشرف شده بودم ، زیارت جامعه را تا آنزمان ازحفظ نبودم ، با این حال بلند شدم و زیارت جامعه را به طور کامل از حفظ خواندم . بازآن آقا نمایان شد و فرمود : نرفتی ؟هستی؟ بی اختیار گریستم و گفتم :هنوز هستم و راه را بلد نیستم . ایشان فرمودند : « عاشورا بخوان » من زیارت عاشورا را نیز تا آن زمان از حفظ نبودم . برخاستم و از حفظ مشغول خواندن زیارت عاشورا شدم و زیارت را با همه لعن و سلام و دعای علقمه خواندم . باز آن آقا آمد و فرمود : نرفتی ؟ هستی؟ گفتم نه ، هنوز نرفتم ، تا صبح هستم . فرمودند : من الان تو را به کاروان می رسانم . سپس رفت و بر مرکبی سوار شد و بیل خود را به دوش گرفت و آمد ، فرمود : به ردیف من بر مرکب سوار شو . من سوار شدم ، و افسار اسبم را کشیدم ، ولی اسب حرکت نکرد . فرمود افسار اسب را به من بده ، من افسار را به او دادم . بیل خود را به دوش چپ گذاشت و افسار اسب را به دست راست گرفت و به راه افتاد . اسب در نهایت تمکین متابعت کرد . و حرکت نمود . سپس دست خود را بر زانوی من زد و فرمود : « چرا نافله نمی خوانید ؟ نافله ، نافله ، نافله » . سه مرتبه این را تکرار فرمود . باز فرمود : « چرا عاشورا نمی خوانید ؟ عاشورا ، عاشورا ، عاشورا » . و سه مرتبه تکرار فرمود . بعد فرمود : « چرا جامعه نمی خوانید ؟ جامعه ، جامعه ، جامعه »

ایشان در هنگام پیمودن راه ، دایره وار حرکت می کرد . ناگاه رو به من کرد و فرمود : « آنها رفقای شما هستند که در کنار چشمه آبی فرود آمده اند » آنها مشغول وضو برای نماز صبح بودند . من از مرکب پایین آمدم . خواستم سوار مرکب خودم شوم ولی نتوانستم . آن بزرگوار پیاده شد ، و بیل را در برف فرو و مرا سوار کرد و سر اسب را به سمت رفقا برگردانید . در این حال به این فکر افتادم که این آقایی که به زبان فارسی حرف می زد که بود ؟ در صورتی که در آن منطقه همه ترک و مسیحی بودند و به زبان ترکی حرف می زدند و چگونه با این سرعت مرا به رفقایم رسانید ؟ پشت سر خود را نگاه کردم اما کسی را ندیدم و اثری از او نبود ، سپس به رفقایم ملحق شدم .

منبع : صحیفه مهدیه مرتضی عسکری ، ص 521